Sergei Lazarev defended his thesis

We are super proud of Sergei Lazarev who defended his thesis on 10 July 2020 at the University of Utrecht. The title of the thesis: From the Eastern Paratethys to the Pontocaspian basins: late Miocene–Middle Pleistocene magneto-biostratigraphy, sedimentary architecture and faunal turnovers of the shrinking basins of West Eurasia. Promotor: prof. Wout Krijgsman.  You can find his thesis here: https://dspace.library.uu.nl/handle/1874/397456  Congratulations, Sergei, and good luck!!

In Dutch about his thesis: De Oostelijke Paratethys was een grote epicontinentale zee die zich uitstrekte over een aanzienlijk deel van Eurazië. In het laat Mioceen vond er een toename plaats van zowel regionale gebergtevorming alsmede klimaatsveranderingen, welke de Paratethys zee geïsoleerd en opgedeeld hebben in de twee nu nog overgebleven bekkens – de Zwarte Zee en de Kaspische Zee, samen ook bekend onder de naam Pontokaspisch gebied. Een complexe geschiedenis van bekkenverbinding, verandering van waterniveau’s, en biologische omwentelingen, heeft uiteindelijk tot de moderne ecosystemen van de endemische Pontokaspische fauna geleid.

Dit proefschrift geeft nieuwe kennis over ouderdommen en reconstructies van de milieu- en omgevingsveranderingen die de grootste omslagen in biodiversiteit hebben veroorzaakt in de regio. Focus ligt op drie bekkens die door de tijd heen op een west-oost transect worden bestudeerd: het Laat Mioceen (~7.7 –6.0 Ma) van het Dacische bekken in Roemenië; de Mioceen–Plioceen overgang (~6.0–5.2 Ma) van het Denizli bekken in Turkije; het Laat Plioceen-Vroege Pleistoceen (~2.7–0.5 Ma) van het Kura bekken in Azerbaijan. De nieuwe data laten zien dat vooral korte momenten van verbindingen tussen de onderlinge bekkens, en met de wereldzeeën, bepalend waren voor de veranderingen in de hydrologische balans en het zoutgehalte van het water. Deze hebben er samen voor gezorgd dat nieuwe fauna groepen hebben kunnen migreren naar het Pontokaspische gebied.

Dit onderzoek verbetert verder ook de regionale stratigrafische tijdschaal, welke nu als kapstok kan figureren voor voortschreidende ideeen en toekomstige studies naar paleomilieu- en paleoklimaatveranderingen in Eurazië.